विदेशमा रहँदा हामी सोच्छौ नेपाल फर्किन पाए आफ्नो परिवार,ईष्टमित्र र साथी-भाईहरूसँग सँगै बस्दा कति मॉंया पाईन्छ होला ,कस्तो रमाईलो महशुस हुन्छ होला । तर यो सबै कुरा सोचेजस्तो भएन हिरालाई ( नाम परिवर्तन) ।
विदेशमा लामो समय ऊपचार गराऊँदा आफुलाई निको नभएपछि ऊनका मनमा अनेकौँ प्रश्नहरू ऊब्जीन थाले । यहॉंभन्दा त बरू नेपाल नै ठिक आफन्तहरूको माझमा बसे यसै रोग निको हुन्छ होला भन्दै ऊनी नेपाल फर्किने सोच बनाईन् । ईमरजेन्सी टिकट काटेर नेपाल फर्किईन् । नेपाल फर्किएर आफ्नो बिमार अनुसारको अनेक थरी उपचार गराईन् र बिस्तारै आराम पनि हुँदै गयो ।
शारीरिक रोगको ऊपचार त निको हुँदै गयो तर ईमरजेन्सीमा बिरामी भएर नेपाल फर्किदा नत कसैलाई मायॉंको चिनो थियो न त कसैलाई मिठाई ! रित्तो हात रोग बोकेर फर्किदा जुन सोचाई बोकेर उनी फर्किएकी थिईन् त्यो भन्दा मनमा भने निकै भिन्न महशुस गरिन् । पहिला विदेशमा छदॉं हाई हल्लो गर्नेहरू बिरामी भएर फर्किएको थाहा पाएपछि बोल्नै छोडे । विदेशबाट पैसा पठाईन्जेल, सहयोग गरिन्जेलसम्म ठिक्क पार्ने आफन्तहरू कोही हामिलाई त तिमी आएको थाहै भएन भन्न थाले त कोही बोल्नै छाडे । ( उनी विवाहीत थिईन् ) जबसम्म काम गर्नसक्ने थिईन् ,कमाएर पठाऊन सक्ने थिईन् त्यतिबेला मात्रै परिवार भएको महशुस गरेकी ऊनले बिरामी भएर फर्किदा श्रीमानको परिवार भए नभएको पत्तो नै पाईनन् ।
मैले बिच्चमा फ्याट्ट प्रश्न गरे ,किन त्यसो भन्नुभएको दिदी ? ऊनले मन सानो गर्दै भनिन् “यो पाटो छुट्टै छ भन्न त कति भन्न मन छ के गर्ने शारीरिक रूपमा बल्ल निको भएकी फेरी मानसिक तनाव सुरू हुन्छ ,कर्म गरेर मात्रै नहुने रहेछ बहिनी भाग्य पनि चाहिदो रहेछ “ ह्या छोड्दिनु कुनै दिन भनुँलानी । ऊनका कुरा सुनेर मेरो मनमा पनि अनेकौँ प्रश्नहरूले छट्पट्टी भयो । के बिहे गरेर गएपछि बुहारीको काम खानलाई मात्रै घर – परिवार चाहिने हो र ? उनी बिरामी भएर आऊँदा सोध खोज गर्ने उनलाई साथदिने कर्तव्य उनका घर- परिवारको हुँदैन र ? उनी अझैपनि भाभुक मुद्रामा थिईन् यतिकैमा म अविवाहित नारी आफुले केही नभोगेको भएर होला ऊनको अवस्था देखेर उनका परिवारलाई भेटेर धेरै प्रश्न सोध्न मन लाग्यो ।
प्रदेशमा रहँदा हामिले आफ्ना आफन्त , साथी-भाईहरूको बारेमा जुन धारणा बनाएका हुन्छौ वास्तमा नेपाल आएपछि त्यस्तो नहुने गरेछ । यो सँगै सबैलाई राम्रोसँग चिन्ने मौका पनि मिल्ने रहेछ । यसो सोच्दा बरू परदेशमा नै एकता हुने , एऊटा नेपालीलाई गार्हो सार्हो पर्दा अर्को नेपालीले सहयोग गर्दछन् । हरेक पटक नेपाल आऊँदा नेपालमा एका दुई बाहेक धेरै मानिसहरू स्वार्थी भएको अनुभव भने नभएको होईन ।
अन्त्यमा स्वास्थ्य रहनको लागि आफ्नो दैनिकीलाई आजैबाट बदल्नुहोस् । आफ्नो जिवनमा योग , ध्यानलाई पनि प्राथमिकता दिनुहोस् । यसले तपाईलाई शारीरिक र मानसिक रूपमा बलियो बनाऊछ । यदि तपाई स्वस्थ हुनुहुन्छ भने मात्रै तपाईको साथमा सबै हुन्छन्,अन्यथा घरपरिवार,आफन्त,ईष्टमित्रहरुले पनि त उहि पुरानो उखान जस्तै “छन् गेडी सबै मेरी छैनन् गेडी सबै टेडी”चरितार्थ गरिदिन्छन् ।
प्रतिक्रिया दिनुहोस्
सम्बन्धित समाचार
- जापानको फुकुओकामा एक नेपाली युवतीको निधन,परिवारसंग भिडियो कल गर्दै आँफैले मृत्युको बाटो रोजिन्
- जापानको नागोयामा ललितपूरका ३३ वर्षिया नेपाली युवाको निधन,शनिबार जापानमै अन्त्येष्टि गरिने
- एनआरएनए जापानले गर्यो ऐतिहासिक पहल,नेपाली विद्यार्थीले पाउने भए कामसँगै छात्रवृत्ति
- परिवारकै सहमतिमा गरिएको इन्गेजमेन्ट रद्द भएपछि युवतीले केटाको घरमा पुगेर गरिन् आत्मदह
- जापानमा बुटवलकी मिनाको उपचारको क्रममा निधन,आर्थिक सहयोगका लागि अनुरोध
- जापानमा नेपाल हाउसका लागि प्रस्तावित जग्गा अनुपयुक्त ठहर, सम्झौता रद्द गरी रकम फिर्ता ल्याउन समितिको सिफारिस
- तिहार अनि सम्झनामा आरूखर्क,धॅुवाखोला
- नेपाल हाउसको जग्गासम्बन्धी प्रतिवेदन एनआरएनए जापानलाई हस्तान्तरण, १० दिनभित्र सार्वजनिक गर्न आग्रह
- जापानमा किन जारी गरियो आपतकालिन् आग्रह ? जापानमा एक सातालाई पुग्ने खाना र पानी राख्न आग्रह, यस्तो छ खास कारण
- जापान बुझेको राजदूतको खोजी : जिज्ञानकुमार थापाको योग्यता र विधिको परीक्षा
- रसुवा बाढीपीडितका लागि गल्कोट समाज जापान कान्तो क्षेत्रीय समितिद्वारा ७ लाख रुपैयाँ सहयोग
- एनआरएनए एशिया प्रशान्त क्षेत्रीय समितिद्वारा नुवाकोटमा ज्येष्ठ नागरिकलाई आर्थिक सहयोग वितरण गरिने
- नोभेम्बर ८ मा धादिङ समाजद्वारा आपत्कालीन राहत कोषका लागि देउसी–भैलो कार्यक्रम आयोजना गर्ने
- नेपाली चलचित्र ‘कबड्डी ५’ जापानको टोकियोमा प्रदर्शन हुँदै, अनलाइन टिकट बिक्री सुरु
- अन्तर्राष्ट्रिय धादिङ समाजको अध्यक्षमा बद्री खतिवडा निर्विरोध निर्वाचित, जापानबाट चार जना पदाधिकारी चयन




