टोकियो/जापान। केसा हातामोतो, १०२ वर्षीया जापानी महिला, जसलाई गिनिज वर्ल्ड रेकर्ड्सले संसारकै जेष्ठ फार्मासिस्टको रूपमा मान्यता दिएको छ, उनले आफ्नो करिअर ७० वर्ष अघि आफ्ना बुबाको सिफारिसमा सुरु गरेकी थिइन्। उनका बुबा महिलाहरूको भविष्यको सफलतामा विश्वास राख्ने व्यक्ति थिए।

हातामोतो अहिले १०२ वर्षको उमेरमा पनि बिहान १० बजे देखि बेलुका ६ बजेसम्म, हप्तामा छ दिन टोकियोको  एक फार्मेसीमा काम गर्छिन्।“आजीवन रोजगारी हुनु भन्दा खुशीको कुरा अरू केही छैन। म सधैंभरि आफ्नो करिअरलाई निरन्तरता दिन चाहन्छु,” उनले भनिन्।

विश्वयुद्ध पूर्व, जब महिलाहरूलाई मुख्य रूपमा परिवार सम्हाल्ने अपेक्षा गरिन्थ्यो, हातामोतोका आफन्तहरूले उनको विवाहको व्यवस्था गर्न खोजिरहेका थिए। तर उनले आफ्ना स्व-रोजगार बुबासँग आफू शिक्षक वा डाक्टर बन्न चाहने इच्छा व्यक्त गरिन्। त्यसपछि उनका बुबाले उनलाई फार्मासिस्ट बन्न सल्लाह दिए, किनकि फार्मासिस्टको लाइसेन्स जीवनभर उपयोग गर्न सकिने र विवाहपछि पनि करिअर जारी राख्न सकिने थियो।

हातामोतो टोकियो युनिभर्सिटी अफ फार्मेसी एण्ड लाइफ साइन्सेसमा भर्ना भइन्। तर, युद्धका कारण चार वर्षको पढाइ छ महिनाले छोट्याइएको थियो।

सन् १९४२ को गर्मीमा विश्वविद्यालयबाट स्नातक भएपछि, उनले टोकियोको एउटा रासायनिक कारखानाको प्रयोगशालामा काम गरिन्। राजधानीलाई लक्षित हवाई आक्रमणहरूका कारण उनी आफ्नो जन्मथलो नागानो प्रिफेक्चर फर्किइन्। २५ वर्षको उमेरमा विवाह गरेपछि उनी पुनः टोकियो फिर्ता भइन्।

विवाहपछि केही समयमै हातामोतोका श्रीमान्ले आफ्ना एक जना चिनेजानेको व्यक्तिको ऋणको सह-हस्ताक्षर गरेको कारण उनीहरूको घरबाहेकका सबै सम्पत्ति जफत गरियो। त्यसपछि, श्रीमानको अर्को चिनजानको व्यक्तिको सल्लाह अनुसार, उनले ३० वर्षको उमेरमा फार्मेसी खोलिन्।

“अहिले सम्झँदा, म अलि अपरिपक्व थिएँ होला, तर मलाई लाग्थ्यो कि म कुनै पनि हालतमा व्यवस्थापन गर्न सक्छु,” हातामोतोले आफ्नो जीवन पुनः निर्माण गर्ने संघर्ष सम्झँदै भनिन्।

हातामोतोलाई आफ्नो काम मन पर्थ्यो, तर एक पटक उनका एक आफन्तले उनलाई सोधे, “तपाईं व्यवसायी बन्न चाहनुहुन्न?” उनले जवाफ दिँदै भनिन्, “म त पहिले नै केही असाधारण गरिरहेको छु भन्ने महसुस गर्थें।”

गत वर्ष अप्रिलमा, उनी १०१ वर्ष १९६ दिनको उमेरमा संसारकै जेष्ठ फार्मासिस्टको रूपमा मान्यता प्राप्त गरिन्।“सबैले सहयोग गर्छन् र सहयोग पाउँछन्,” हातामोतो भन्छिन्, “हामी सबैले आफैं भएको वातावरणमा जति सकिन्छ, त्यति राम्रो गर्न सक्ने केही पाउनु महान् कुरा हुनेछ।”